De eerste keer: De Nijmeegse vierdaagse

Dit jaar is het zo ver we gaan meedoen aan de Nijmeegse vierdaagse. De afgelopen maanden hebben we er hard voor getraint. Ruim 650 km hebben we afgelegd. We hebben er veel voor moeten afzeggen. Sorry daarvoor maar dat maken we nog wel goed.

Alhoewel het nu pas vrijdag is en we dinsdag pas beginnen met lopen is de voorpret nu echt begonnen. Ik heb vandaag ons huis op wielen opgehaald bij mijn broer. Eerlijk gezegd het ding ziet er niet uit maar het brengt ons van van A naar B en we kunnen er in slapen. Zoals de buurvrouw het zo mooi omschrijft: "Het is een echte retro camper".



Ook de binnenkant is erg retro:



Het mooiste is de retro navigatie



Ik doe er nu wel een beetje lollig over maar we zijn blij dat we hem mogen lenen.

Naar en in Nijmegen

Vandaag vertrekken we naar Nijmegen. Ja, ja, we beginnen dinsdag pas met wandelen maar nu kunnen we mooi aclimatiseren. We beginnen de dag met boodschappen want we hebben nog wat dingetjes nodig. De bakker bezoeken we naturlijk ook. Mirjam doet nog even de was.

Zo rond 12:30 gaan we vertrekken. Natuurlijk, als man, heb ik zo iets van: "Moet dat nou allemaal mee, we gaan maar 1 week weg". Terwijl Mirjam zoiets heeft van: "Maar dit moet ook nog mee en dat en dat....".

We tuffen met een snelheid van zo'n 90 km per uur, harder kan niet, richting Nijmegen. Natuurlijk gaat het niet snel maar we komen er wel. Zo'n 10 km voor 'de finish' springt het benzine lampje aan. Maar even tanken dan. Duurt het weer iets langer. Daarna komen we over de waalbrug en wordt de navigatie iets onduidelijker en nemen we spontaan de verkeerde afslag. Rijden we zo hartje Nijmegen in. En kom er dan maar weer eens uit met al die afzettingen. We komen nog over "De Wedren" de plaats waar we moeten starten. We kunnen de camper wel hier zetten.... Dat mag vast niet.

Na een ruime 20 minuten zijn we Nijmegen weer uit. En dan, eindelijk, om 15:00 Zijn we op de plaats van bestemming. Het makkelijke van deze camper laat zich meteen gelden. Om 15:05 zijn we klaar en staat de campert op zijn plek.



Onze medewandelaars, John en Karien, zijn er al. Nadat we allemaal klaar zijn gaan we er lekker een op nemen. Op de start van een hoogstwaarschijnlijk leuke maar inspannende week.



Na de borrel pakken we de fiets en gaan we voor het eerst op de fiets naar Nijmegen. Wat een gekkenhuis hier. Waar je ook loopt en kijkt overal staan podia, foodtrucks, terrassen en andere festiviteituitingen.







We eten wat aan de waalkade en daarna eten we nog lekker een ijsje.



Op de weg terug naar de fiets nog een mooi plaatje geschoten...



En op de fiets weer terug naar de camping.



Het is nu 22:00. Het begint al een beetje te schemeren. Er wordt nog wat nageleuterd en we gaan rustig aan richting bed.

Easy going

Vandaag rustig aan doen. we hebben nog twee dagen voor HET begint. Ik wordt pas om 08:15 wakker. Voor mij is dat erg laat. Dat betekent dat ik toch wel goed geslapen heb. Ondanks de herrie op de camping van een groep ergens achter ons. Dat Mirjam midden in de nacht nog even op pad gaat naar het toilet hielp ook niet mee.

Tijdens de ochtendkoffie nog even de hoed geshowd voor rose woensdag.... Heb niet het idee dat het goed past.



Omdat het nog steeds erg vroeg is doen we nog maar even een dutje. We moeten toch pas rond 15:00 op de fiets richting Nijmegen. Ondanks dat er op de camping van alles te beleven valt, er komen steeds meer mensen aan en het is soms ronduit hilarisch om te zien hoe ze hun tent of caravan uitstallen, kan ik toch nog even een uiltje knappen.



Dan rond 15:00 springen we op de fiets en vertrekken weer naar Nijmegen. Eerst naar de wedren om ons startbewijs op te halen. (Polsbandje en afstempelkaart).



Rond de wedren staan allemaal standjes en is het een drukte van jewelste. Er is ook echt van alles te koop als het maar met wandelen te maken heeft.



We blijven daar nog even staan omdat het ook de aankomst is van de vlaggenparade die om 16:00 begonnen is en hier om 17:00 zou moeten eindigen. Leuke ceremonie, goede muziek maar geen foto's genomen.

Om de tijd te doden hebben we nog even door Nijmegen gelopen en zijn bij een italiaan aanbeland waar we begonnen zijn met het stapelen van koolhydraten...



Uiteindelijk zijn we rond 20:00 weer op de camping. We hebben nog even in Nijmegen rondgereden om te kijken hoe we het beste van de camping naar de fietsenstalling kunnen komen. Blijkt redelijk recht-toe recht-aan. Dat is makkelijk voor dinsdag.

Nu nog even relaxed op de camping even rondkijken en dan straks weer op tijd naar bed...

De spanning stijgt

Nog een rustdag. Pfffff. Je wordt er doodmoe van. Weer niet zo goed geslapen. Veel wakker, best warm. We gaan zo rond 08:00 maar uit bed. Je moet wat. Rustig ontbijten en daarna nog even naar Nijmegen om wat laatste boodschappen te doen. Om alvast te oefenen rijden we naar de fietsenparkeerplaats waar we morgenochtend naar toe moeten. Richting het centrum komen we weer over de wedren waar de overige 32.000 deelnemers vandaag hun startbewijs ophalen.



We hebben alvast brood besteld voor morgenmiddag na het lopen. Dat komt van Pattisier "De Strik" waar ze ook erg lekkere gebakjes hebben. Daar hebben we dan ook maar even van geproeft.



Ook nog even door de winkelstraat gelopen waar het nog steeds best druk is voor een maandagochtend. Grappig trouwens wat ze met de versiering van deze straat hebben gedaan.



Zo rond 13:00 zijn we weer terug bij de camping. We nemen het er nog even van.

Om 18:00 worden we bij de boer verwacht. We gaan met alle wandelaars, die er voor gereserveerd hebben, gezamelijk eten en dat doen we t/m donderdag. Erg leuk en gezellig om elkaars verhalen aan te horen.

Ook john heeft er zin in met al zijn vrienden...



Het toetje valt goed in de smaak.



Om 20:00 zitten we al weer bij de camper. Morgen moeten we er vroeg uit (04:45) want dan begint het echte werk...

Geen idee hoe laat we naar bed gaan daarom sluit ik nu alvast af voor vandaag. Mocht er nog iets noemenswaardig voorvallen dan krijgen jullie dat vanzelf te horen.

De eerste wandeldag

We hebben de laate starttijd vandaag wat betekend dat we om 06:00 kunnen vertrekken en niet eerder. Daarom op tijd naar bed gegaan. rond 22:00. Het is zo warm dat ik het nog 23:45 zie worden en daarna weet ik niets meer tot ik om 04:10 wakker schrik. Nog ongeveer 30 minuten en dan moet ik mijn bed uit. Ondanks het feit dat ik zo laat pas in slaap ben gevallen heb ik toch nog in een ruk door geslapen. Dat is lekker. Totdat ik nog eens op de wekker kijk. Zie ik dat nou goed.... F*^%$ck het is pas 00:41. Ik val weer in slaap maar het blijft onrustig. Ik wordt nog een paar keer wakker voordat het uiteindelijk echt 04:44 is. We kunnen ons bed uit.



Het is wel erg vroeg hoor. Snel aankleden, wassen en dan op de fiets. Om 05:45 zijn we op de startplek. En we zijn niet de enige. Wat een drukte.



Om 06:00 klink het startschot en kunnen we nog niet vooruit. Het is zo druk dat we voor geen meter opschieten. De eerste kilometers is het schuifelen. (dichtelijke vrijheid ;-).

Op de route komen we de meest zotte personen tegen. En een hoop studenten die ons lallend een goede tocht wensen. Erg leuk allemaal.



Daarna met de hele bups over de waalbrug. Toeterende vrachtwagens alom. Ook de rivierbrandweer doet een duit in het zakje en leeft zich helemaal uit op het water.





We komen vandaag langs de volgende plaatsen: Oosterhout, Slijk-Ewijk, Valburg, Elst, Bemmel en lent. In en om de dorpen is het heel gezellig en leuk maar de wegen er tussen, en dat schijnt vandaag het ergst te zijn, zijn erg saai. Dat hadden ze ons niet verteld. Het zou allemaal leut en jolijt zijn. Dat valt tegen. Ik moet daar nog eens een hartig woordje over spreken met John en Karien. Ons meelokken onder valse voorwendselen....



Rond 11:30 komen we door Elst. Het dorp/de stad die halverwege de route ligt. Erg druk en gezellig daar.



Als we net onder de boog door zijn, het halverwege punt, gaan we even zitten lunchen aan de kant van de route.



Dan gaat de tocht weer verder. Ik merk aan mezelf dat ik last begin te krijgen van de hitte. Een verkoelende sjawl en het vele drinken helpen wel iets maar het is lastig. Ik wordt er iets stiller van. We lopen stug door en rusten onderweg nog een paar keer uit. Uiteindelijk komen we via Lent weer over de waalbrug.



We halen het om circa 15:30 stempelen we af en kunnen we de eerste dag als geslaagd beschouwen. Snel terug naar de camper/caravan om er eentje op te pakken want een bepaalde neef heeft gezegd dat ik goed moet drinken dus dat doe ik dan ook. Zo ben ik....

Om 18:00 is er weer een diner voor ons geregeld samen met alle andere wandelaars. Dat is wel lekker hoor dat je niet over je avondeten hoeft na te denken.

Nu is het tijd om dit verslag te schrijven en om ons voor te bereiden voor de dag van moergn. Dan hebben we een vroege start (05:00) dus op tijd naar bed.

De tweede Wandeldag

Kanonnen, wat is het vroeg. Zelfs voor mij. 3:45 opstaan. Maar het heeft zijn voordelen. Daar kom ik later op terug.



we zitten vroeg op de fiets omdat we om 05:00 mogen starten.

Als we op de fietsenstalling aankomen blijken we toch niet de enige/eersten te zijn. Een waar paradijs voor de proletarische fietsen winkelaar.



Na wat heen en weer geschuifel tussen de diverse wachtrijen kunnen we eindelijk starten.



Het is nu nog gekker dan gisteren. Meer dronken studenten dan gisteren. Erg leuk allemaal.

Na een half uur lopen komen we een kalende man tegen helemaal in het zwart samen met een jonge dame met de naam Fleur of Floor. Iets dat begint met een F. Blijkt het Frits Wester te zijn. Hij zag er niet echt heel fris uit. Snel maar een foto genomen maar daardoor niet echt heel scherp. Wellicht krijg ik morgen weer een kans. We zijn hem vandaag wel vaker tegengekomen maar niet iedere keer een foto genomen. Zo belangrijk is hij nu ook weer niet.



Wij maar wandelen en wandelen. Het licht wordt steeds mooier om foto's te maken maar het onderwerp is zo....bewegelijk maar ook statisch tegelijk. lastig.



Uiteindelijk na al die kilometers beginnen we trek te krijgen en wordt het tijd voor lunch. Blijkt het pas 09:30 te zijn. De lunch is er niet minder om. Lekker tomatensoep en een iemand van de groep nam snert. Ik zal niet zeggen dat het John is. Wel fijn dat het nog steeds zo vroeg is.





Na de lunch gaan we weer vrolijk verder wandelen. Het gaat allemaal wat soepeler dan gisteren. Komt voornamelijk door de temperatuur. Die voelt een stuk minder dan gisteren. Mirjam heeft alleen wel wat last van haar voet. Dat is op deze foto niet te zien:



Het is vandaag roze woensdag en door wat John en ik aan hebben kregen we veel aanspraak. Zelfs de DJ's langs de kant wisten ons te vinden en we werden vaak omgeroepen als: "De brabanders zijn er ook bij". Ook langs de kant werd er vaak om de brabo's geroepen.



Om een uurtje of 14:15 komen we bij de finish aan.

We kwamen vandaag trouwens door: Alverna, Wijchen, Wijchen, Wijchen (We kwamen er drie keer door heen), Beuningen en Weurt.

Eenmaal terug op de camping is het weer tijd voor het dagelijkse biertje. We hebben gelezen dat dat best goed is door alle mineralen die er in zitten.



Karien gaat voor het eten naar de blarenpost. Daar is nog tijd genoeg voor. Daarna is het tijd om te douchen. Uit voorzorg doet Karien een plastikzak om haar voet want ze weet niet of het aangelegd verband/pleisters tegen vocht kunnen. Op een gegeven moment voelt haar voet wat raar aan. Blijkt heel die zak vol water te staan. Maar goed dat al dat spul gewoon tegen water kan.

We eten weer eens gezamelijk. Leuk om de verhalen van andere te horen.



Na het eten is Mirjam nog naar de blarenpost gegaan om haar voet te laten bekijken. Blijkt een megablaar op te zitten. Die wordt vakkundig leeggeprikt en ingewikkeld. Ze zou nu weer gewoon moeten kunnen lopen.

Morgen mogen we uitslapen. De wekker gaat pas om 04:45.... We liggen er dus weer vroeg in vandaag.

De derde wandeldag

Ondanks dat we mogen uitslapen blijft 04:45 erg vroeg. Maar dit keer best goed geslapen. Het begint al weer wat licht te worden buiten.



We springen op tijd weer op de fiets om naar het startpunt te gaan waar we even moeten wachten voor we van start kunnen gaan.



Na de start kunnen we redelijk lopen. Het is niet zo druk als de eerste dag. Gelukkig. Sterker nog ik moet van Mirjam iets doorlopen.



Om 10:00 hebben we weer lunch. Net iets later dan gisteren. Zitten we net komt buurvrouw Jet langs. Gezellig even gekletst.



De tweede plaats waar we langs komen liggen de roots van mijn familie. We kunnen hier natuurlijk niet voorbij zonder een foto van het stadsnaam bord.



Het wordt steeds warmer en het lopen gaat steeds moeizamer. Ze zeggen al dat de derde dag het zwaarst is en dat klopt ook wel. Onderdag komen we Dionne Stax nog tegen. Dit keer een scherpe foto maar dan wel van de achterkant. Jullie moeten dus maar geloven dat ze het echt is.



Aan de start van de zevenheuvelenweg lassen we een plaspauze in en staan de niet plassers te wachten op de plasser...





De zevenheuvelenweg is makkelijker dan we dachten. Het was zo voorbij en dat komt vooral door de voorbij komende militairen die zingend langskomen. Dat leidt lekker af. Tussendoor nog even een rustpauze ingelast waarbij Mirjam alweer een grens over gaat. Ze gaat op de grond liggen om uit te rusten. Ik was net te laat met de foto. Ze zat alweer rechtop...



Na de heuvels komen we nog wat plaatsen door en uiteindelijk komen we in Nijmegen aan waar vele straten wit gekleurd zijn. Daarom noemen ze deze dag dus de witte donderdag.

Ze zijn hier in Nijmegen echt wel vrolijk gestoord. Wat een gezelligheid in de straten. Iedereen staat je aan te moedigen, er is allerlei muziek, mensen dansen op de straat en alle mensen, lopers en niet lopers zijn vrolijk. Dat verlicht de pijn tijdens het lopen.



Vlak voor de finish komen we "Oma Toos" nog tegen. Erg leuk dat ze op ons stond te wachten. Ze had nog kersen voor ons bewaard. We finishen uiteindelijk rond 15:30. Ook deze dag hebben we weer goed afgerond. Weer snel naar de camping om een biertje te pakken en voor de laatste keer gezamelijk te eten.



Na het eten gaat Mirjam nog even naar de prikpost want de blaar voelt niet goed aan. Hij blijkt toch weer volgelopen te zijn en moet dus opnieuw doorgeprikt worden. Ziet er niet prettig uit maar Mirjam zegt dat ze er niet veel van voelt. Het voelt meer als een opluchting omdat het vocht er uit gaat.

Nu weer vroeg naar bed want de wekker gaat op de laatste dag weer lekker vroeg: 3:45.

De laatste wandeldag

Ondanks dat het de laatste dag is blijft het opstaan om 03:45 erg vroeg. Het is zelfs een beetje fris te noemen. Na ons snel aangekleed te hebben fietsen we voor de laatste keer, dit jaar, naar de Wedren. Om 05:00 klinkt voor ons het startsignaal en gaan we beginnen aan de laatste etappe van dit evenement. De uitbundige studenten zijn nog talrijker toegestroomd om iedereen succes te wensen. Als je het volgende filmpje bekijkt denk er dan aan dat het 05:10 is...

Omdat we nu weer in de vroege groep zitten kunnen we weer redelijk doorlopen, dat is prettig want het beloofd weer een warme dag te worden en dan kan je maar beter in de redelijke koelte van de ochtend zoveel mogelijk kilometers hebben afgelegd. Zo rond het 6 kilometer punt komen we Frits weer tegen. Dat is apart. Gisteren hebben we die hele man niet gezien, de eerste dag ook niet maar wel op de twee dagen dat we vroeg hebben moeten starten. Je zou bijna denken dat hij iedere dag vroeg heeft mogen starten.... Boeit me verder niet. Ik heb nu een tweede kans op een scherpe foto.



Eenmaal uit Nijmegen lopen we door een natuurgebied naar Overasselt. Een erg mooi gebied om te wandelen. Ook in Overasselt is het weer een gekkenhuis met toeschouwers en lawaai. Het is dan ook erg rustgevend als we uit Overasselt over "De Dijk" mogen gaan lopen. Veel foto's van de vierdaagse laten dit beeld zien. Ook hier geldt kennelijk weer dat we geluk hebben dat we in de vroege groep zitten. We kunnen redelijk doorlopen over deze smalle dijk. De latere lopers konden schuivelend zichzelf voortbewegen.



Na deze dijktocht hebben we geluncht, het was 09:30. Dat deden we in het plaatsje Linden. Ze hadden een terras opgezet voor 1000 zitplaatsen en ze waren bijna allemaal bezet.



Wat iedere dag een probleem is op de route speelt ook hier. Lange rijen wachtende voor de weinige toiletten. Ook hier maar 8 toiletten voor de ruim 41000 wandelaars die hier voorbij komen.



Na de lunch brengt de tocht ons naar en door Beers en daarna Cuijk waar we met de hele bups over een speciaal aangelegde ponton de maas over steken.



Na Cuijk komen we achtereenvolgens door Mook, Molenhoek en Malden. In die laatste plaats trekken we het even niet meer en ploffen we, na toestemming te hebben gevraagd, bij geheel willekeurige mensen op de stoel. We worden meteen in de watten gelegd. Of we wat willen drinken, "hier, neem een stukje meloen", "wil je wat chips? Is goed voor het zout gehalte", "Wil je naar het toilet"?, "Wil iemand een ijsje"? Wat een vriendelijkheid tegen totale vreemden. We begonnen spontaan alle lopers die voorbij liepen ook maar aan te moedigen.... Na 15 minuten stapten we toch maar weer op. Anders komen we nooit over de finish. Komen naa een paar honderd meter nog twee collega's van John tegen waar we nog wat te drinken krijgen.

Uiteindelijk na 35 kilometer komen we aan op de Via Gladiola.



Nu is het nog maar 8 kilometer. (We moeten vandaag 43 kilometer afleggen). Al dat publiek langs de kant, de vrolijkheid de muziek, de spontaniteit maken de pijn in de voeten haast dragelijk. Als dan een aantal kilometer verder ook nog Annelou en Thijmen langs de kant staan om ons in te halen is het feest kompleet. Nu gaan we het zeker halen. Met zijn 6en lopen we nu richting de finish.

Op 1800 meter voor de finish zien we Anne en Rene en ook nog George en Astrid staan. Wat ontzettend leuk. Het doet ons goed om jullie hier te zien.

Na 8 uur en 33 minuten is hij dan eindelijk daar:



We zijn dolgelukkig. Tranen van blijdschap. Nee, daar hebben we geen foto van. Na het ophalen van ons kruisje hebben we er een biertje op gedronken en zijn daarna met zijn zessen naar de italiaan gegaan om wat te eten. Een toost op de goede afloop:



Ook heerlijk dat we nu niet vroeg naar bed moeten omdat we morgen vroeg moeten opstaan. Op de camping nemen we er nog een biertje of twee op en liggen we zo rond half 11 op bed.

Afronding

Het is mooi geweest. We zijn er klaar mee. Wat een heerlijk gevoel. Alleen die stijfheid in de kuiten dat valt wat tegen en vergeet de blaaren niet. Ook die voelen nog ellendig aan. Het uitslapen tot 07:00 heeft ons echter goed gedaan. Heerlijk geen andere verplichting dan het idee dat we om 12:00 van de camping af moeten zijn.

Mirjam heeft me de camper uitgestuurd zodat ze kan gaan opruimen. En terwijl iedereen buiten aan het ontbijten is zit ik hier lekker naast ons tafeltje dit verslag te typen. Wel raar dat iedereen die voorbij komt een beetje gniffelend naar me kijkt. In eerste instantie heb ik dat niet in de gaten maar omdat iedereeen buiten zit te ontbijten snap ik ineens waarom. Nee dat is niet mijn ontbijt. Dat staat er nog van gisterenavond.



Voor nu ga ik afsluiten. Het was een mooie tijd. De vierdaagse camping Buitengast is zeer goed bevallen net als alle Nijmegenaaren en de mensen uit de omringende dorpen/steden. Maar voorlopig even geen wandelingen meer voor ons.

Het zou zo maar kunnen dat ik deze blog nog ga aanvullen met anekdotes die nu, naderhand, langzaam beginnen in te dalen. Kom dus nog maar eens terug op deze pagina. Wie weet valt er dan nog wat te lachen.

Tot de volgende keer.