Ductus Thyreoglossus Cyste

Omdat Mirjam vind dat mijn adamsappel nogal groot is moest ik maar naar de dokter gaan. Vandaag heb ik dat dan eindelijk maar eens gedaan.

Ik heb echt geen idee meer wat hij gezegd heeft. Helaas is er toch wat informatie verloren gegaan met het overzetten van alle informatie.


Ik ben vandaag bij de KNO arts geweest op aanraden van een vriendin. Deze arts wilde toch nog wat dingen onderzoeken daarom moet ik binnekort toch maar eens terug komen.


Vandaag Voor de zoveelste keer naar het ziekenhuis. Het einde nadert. (Van de onderzoeken dan. Niet van mij). Dit keer een punctie uit latn voeren. Er is circa 8cl spul uit de cyste gehaald. Het had de kleur van satesaus. Had ik zelf niet verwacht. Ik dacht dat het doorzichtig zou zijn. kennelijk niet. daarna door naar de pre operatieve screening.

Natuurlijk gaat het niet helemaal zoals het hoort. Ze hebben daar een apparaat om je bloeddruk te meten en bij mij schiet dat ding de hele tijd in de stress. Ze moeten het met de hand gaan doen.

Blijkt dat mijn bloeddruk te hoog is 168/111. Daar moet wel naar gekeken worden voor de operatie plaats gaat vinden. Net te horen gekregen dat ik op 11 februari onder het mes moet in Oosterhout. Ik kon kiezen tussen Oosterhout met 6 weken wachttijd of Breda met 16 weken wachttijd. Doe mij maar Oosterhout dan.


De afgelopen weken heb ik verschillende onderzoeken moeten ondergaan ivm mijn te hoge bloeddruk. Als mijn bloedruk te hoog blijft dan mag ik niet onder het mes en dat is ook weer niets.

Het begon met een bezoek aan de huisarts die mijn bloeddruk moest controleren. Ook daar was het te hoog. Daarom moest ik een dag meeting laten doen dat hield in dat ik een dag lang een bloeddruk meter om moet hebben. Dat ding meet dan ieder kwartier wat je bloeddruk is. Ik dacht dat dat geen probleem zou zijn. Ik werkte de dag van deze test toch thuis.

's Morgens om 08:30 het apparaat om laten doen bij de huisarts en inderdaad ieder kwartier gaat dat ding zichzelf oppompen en meten. Als de meeting fout gaat dan meet het ding 5 minuten later nog een keer. Op zich niets mis mee behalve als je gaat slapen. gelukkig was het ding zo ingesteld dat er vanaf 23:00 nog maar om het half uur gemeten werd maar als het fout ging dan na 5 minuten dus nogmaals. en het ging vaak fout. Ik heb die nacht niet kunnen slapen en was de volgende ochtend helemaal kapot.

Weer bij de huisarts blijkt dat de meeting heeft aangegeven dat mijn bloeddruk welliswaar te hoog was maar wel lager dan bij de andere meetingen. Het was nu gemiddeld 140/95. Maar omdat het toch nog aan de hoge kant was kreeg ik wel pillen mee naar huis. Het waren zogenaamde plas pillen en dat is ook te merken ook. Ik moest al zo veel plassen en nu nog vaker. Om te kijken of de pillen enig effect hebben moest ik op 3 februari terug komen voor een meeting.


Ook op 3 feb. bleek mijn bloeddruk nog te hoog voor een operatie (140/95). Heb daarom ook nog zogenaamde beta blokkers gekregen die zouden mijn bloeddruk in ieder geval genoeg moeten verlagen. Omdat de operatie al gepland staat voor 11 feb. moet ik op 9 feb. nog 1 keer terug om te zien of deze pillen wel het gewenste effect hebben. Als dat niet zo is dan kan de operatie niet doorgaan.


Helaas, Vandaag weer eens mijn bloeddruk laten nameten. Dat was de laatste kans om hem naar beneden te krijgen. Na al die pillen die ik heb gehad en inneem moet het wel naar beneden zijn, toch? De operatie gaat namelijk pas door als de onderdruk lager is dan 90. Bij de laatste meting was het 97 en daarvoor 111 dus dat gaat de goede kant op.

Helaas de onderdruk was 104. Ik moet zeggen dat ik dat wel wat vreemd vind. Ik krijg allerhande pillen en mijn bloeddruk stijgt! Ik heb nu weer nieuwe pillen gehad en moet volgende week weer terug om te kijken of er enige positieve werking heeft plaats gevonden. Wanneer ik nu weer onder het mes kan is nog onbekend. Dat wordt waarschijnlijk weer een week of 6 wachten...... Gek he, dat mijn bloeddruk steeds hoger wordt van al die dingen die niet mee zitten.


Ben vandaag voor de laatste controle bij de arts geweest. Hij heeft weer 9 a 10 cl vocht uit de cyste gehaald. (zie foto). Ben ik net thuis wordt ik door het ziekenhuis gebeld om de afspraak definitief te maken. Nu weet ik dus zeker dat het volgende week door gaat.


Vandaag is het zover. Ik moet geopereerd worden. Om 9:30 moet ik me melden in het ziekenhuis. Ik ben eigenlijk best zenuwachtig. Meer dan ik zelf wil toegeven. Mirjam brengt me naar het ziekenhuis en onderweg is er op de radio allerlei reclame over eten zoals "van Dobbe" kroketten en bitterballen. Fijn als je nuchter naar het ziekenhuis moet en veel honger hebt.

In het ziekenhuis werd ik meteen voorbereid voor de operatie. dus kleding uit en blauwe ziekenhuis schort aan. Het bed in en ik werd weggebracht richting operatiekamer. Om 10:45 reed ik de OK in.


Daar lig je dan. De ochtend na de operatie in het ziekenhuis. Gisteren hadden ze gezegd dat als de drain leeg zou zijn ik naar huis kon. Ik moet dus nog een dag blijven. Dat is heel jammer want ik slaap hier voor geen meter. Wat een herrie in zo'n ziekenhuis. Het slikken gaat ondertussen iets moeilijker. Als ik lig valt het wel mee maar als ik overeind zit/sta dan voel ik de wond erg trekken. Ook de drain zelf zit best wel in de weg. Dat is ook een rede waarom ik niet zo goed heb kunnen slapen. Het is nu 7:28 en meer heb ik nog niet te vertellen. Tot later.

Het is nu later. Om precies te zijn 15:30 en ik zit thuis. De Co Assistent was langs geweest en vond het niet nodig om me langer te houden. Kennelijk was er niet veel via de drain naar buiten gekomen. Om 11:00 is de drain er uitgehaald. Dat was nog het pijnlijkst van alles. Iets over 13:30 werd ik opgehaald door Mirjam en ging ik naar huis. Nu ik wat gelopen heb voel ik me toch al snel weer moe worden. Het is ook erg jammer dat ik niet in de zon mag zitten met mijn wond.

Ik wil vanaf deze plek ook iedereen bedanken die me een bemoedigend woordje heeft toe gemailt/smst/belt.


Woensdag 29 april moest ik me melden bij de chirurg. Vandaag wordt de pleister verwijderd.

Het verwijderen ging zonder problemen daarna nog twee stukjes hechting verwijderd en ook daar voelde ik niets van. Ik moet alleen nog uitkijken met water er is namelijk nog een klein stukje van de wond open en dat mag natuurlijk niet gaan ontsteken omdat er bijvoorbeeld zeep in de wond komt van het wassen.

De hele wond zelf is nog wat dik maar dat zou over een maand toch ver weg moeten zijn dan moet ik ook voor de allerlaatste controle komen. de arts wil dan kijken of de zwellng weg is. Nu, achteraf, kan ik wel zeggen dat het me allemaal erg meegevallen is. Ik heb helemaal geen pijn gehad. Ik ben toen ik eenmaal weer thuis was gestopt met de pijnstillers. Het enige wat iets irriteerde was de plek waar de drain heeft gezeten. Ben wel erg blij dat ik het heb laten doen.

Hiermee sluit ik dit hoofdstuk af met de mededeling dat ik de arts hartelijk wil bedanken voor zijn goede zorgen.


Ik weet eigenlijk niet zeker of ik dit al moet vertellen want waarschijnlijk is er helemaal niets aan de hand. Ik was echter wel geschrokken en moet de schrik toch van me af schrijven. Het is dus niet bedoeld als aandachttrekkerij! Meer een soort therapie om er mee om te kunnen gaan. En nu weten jullie nog niet waar het om gaat.....

Ik heb met het ziekenhuis moeten bellen om dat ze de verwijderde Cyste aan een onderzoek hebben onderworpen. Dat doen ze altijd dus niets bijzonders wat dat betreft. Ze hebben echter schildklierweefsel aangetroffen in de Cyste. Dat kan duiden op een gezwel in de schildklier. Om meer zekerheid te hebben is het weefsel opgestuurd naar Rotterdam.

Als het werkelijk een gezwel is dan kan dat goed of kwaadaardig zijn. Ook dat is nog niet bekend. De kans op een kwaadaardig gezwel is klein, maar enkele procenten. Het komt vaker bij vrouwen dan bij mannen voor en de laatste keer dat ik gekeken heb was ik toch echt een man. Nou ja, een jeweetwel man dan toch.

Of het nu goed of kwaadaardig is het betekend wel dat ik in dat geval nog een keer onder het mes moet. Voordat ik me erg druk ga maken, ga ik eerst maar het verdere onderzoek afwachten. wellicht komt er niets uit en dan is alle paniek voor niets geweest. En zoals altijd: Zodra ik meer weet, weten julie het ook.


Ben gisteren naar het ziekenhuis geweest voor een na controle ivm met de operatie. Heb meteen de uitslag te horen gekregen van het Cyste onderzoek. Er is niets aan de hand!

Dat is een pak van mijn hart. Eigenlijk heb ik niet veel meer gehoord dan dat. Er is wel meer verteld maar dat doet er allemaal niet zo veel meer toe. Mijn schildklier hoeft er niet uit dus geen hormoon pillen voor mij. En toch was er nog iets. Het blijkt dat men(?) in Rotterdam verder onderzoek heeft gedaan aan de Cyste, er heeft ook een of andere hoogleraar gekeken naar de schildklier cellen die uit de Cyste komen. Kennelijk heeft er toch ergens een goedaardig gezwel gezeten. Ik blijk zo'n apart geval te zijn, ja dat wisten jullie al ;-), dat ze er een speciale casus over gaan schrijven. Wat er nu eigenlijk zo speciaal is weet ik niet. Ik moet toch eens kijken of ik daar nog achter kan komen. Ik zal dan wel goed moeten luisteren....

Mocht ik ooit nog meer te weten komen dan zal ik dat hier weer melden. Voor nu ben ik in ieder geval niet meer in het ziekenhuis te vinden. Deze zaak is helemaal afgerond. Op naar het volgende avontuur.